Mijn naam is Caroline Wisse. Het was voor mij snel duidelijk dat ik voor de klas wilde. Ik voelde me niet gezien toen ik op de middelbare school zat, dus dat wilde ik anders doen.
Tijdens mijn studie aan de lerarenopleiding tot docent Nederlands heb ik als specialisatie de opleiding tot jeugdboekenwerker in Gent gevolgd. Sinds 2001 geef ik les en bij het vmbo ligt mijn hart. Mijn lessen kenmerken zich doordat ze uitgaan van de belevingswereld van de leerling, er wordt context geboden, vaardigheden worden geïntegreerd en er is nut en noodzaak. Al mijn opdrachten gaan uit van natuurlijke differentiatie. Ik haal mijn inspiratie uit leerlingen en breng graag de samenleving de klas in. Dit resulteerde in 2011 in Taalenttraining, mijn eigen bedrijf, waar ik sinds 2025 volledig voor werk. Hier koppel ik wetenschappelijk en praktijkonderzoek aan het onderwijs door projecten en lesmaterialen te ontwikkelen waarin vaardigheden geïntegreerd worden aangeboden, door niet voor de hand liggende samenwerkingen aan te gaan, door sociaal kapitaal te delen en door nieuwe concepten te bedenken die aansluiten bij de behoeftes binnen en buiten het onderwijs. Dat het onderwijs anders vormgegeven moet worden, is een ding dat zeker is. Dat heb ik met mijn neurodiversiteit ondervonden, als leerling en als docent. Dus zoek ik de samenwerking op met bibliotheken, filmhubs en cultuurbemiddelaars. Onderwijs maak je samen.
Ik vind het belangrijk dat we onszelf kunnen zijn met respect voor de ander. Dat mijn anders zijn jouw anders zijn aanvult in plaats van dat het ons uit elkaar drijft. Daarom vind ik inclusiviteit en diversiteit van groot belang. Ik ben Indisch en dit heeft een grote invloed op mij. De koloniale geschiedenis en de daaruit voortkomende intergenerationele trauma’s werken generaties lang door. Het is belangrijk dat we daarvan op de hoogte zijn, zodat we onszelf en elkaar begrijpen. Verhalen zijn daarin onmisbaar, in woord en beeld. Verhalen laten je kennis maken met jezelf, de ander en de samenleving. Maar verhalen moet je ook leren duiden, je moet ook tussen de regels door leren lezen, de keuzes die gemaakt zijn leren zien, zodat je ook de verhalen hoort die in de stilte zitten. Door het organiseren van dialoogtafels wil ik die gesprekken mogelijk maken. Volgens de methodiek van keti koti naar elkaar luisteren en deelnemen aan rituelen die zorgen voor verbinding, met jezelf en de ander.
Ik sta garant voor uitdagend (les)materiaal, ga graag een uitdaging aan en wil zelf ook uitgedaagd worden.
Fotograaf: Armando Ello

